
Welkom
In 2014 is het precies 50 jaar geleden dat België akkoorden sloot met Marokko en Turkije over de arbeidsmigratie.
Nu, 50 jaar later, kunnen we ons nauwelijks nog een beeld vormen van hoe België / West-Europa er zou uitzien zonder die kleurrijke diversiteit.
Artikel 27 kijkt verder dan de Turkse en Marokkaanse migratie. Ook voor 1964 was er al eeuwenlang sprake van migratie. Ook na de sluiting van de steenkoolmijnen ontvangen we mensen uit andere landen. En ook van hieruit vertrekken er mensen naar andere continenten om er hun geluk te zoeken. Migratie is een deel van ons DNA geworden.
OPENINGSUREN
Vanaf 1 tot en met 23 november 2014
woensdag : 14u00- 18u00
donderdag : 14u00 -18u00
vrijdag : 14u00 - 18u00
zaterdag : 14u00 - 18u00
zondag : 14u00 - 19u00
Artikel 27 / 2014 is een artistieke kijk op migratie en is te bezoeken op diverse locaties in Heusden-Zolder.
Email: artikel27@pandora.be
Migratie gaat over kansen geven, kansen krijgen en kansen benutten.
Migratie is van alle tijden : vroeger, nu en in de toekomst.
Los van migratie, willen Art27 vzw en de Gemeentelijke Raad voor OntwikkelingsSamenwerking kansen geven aan mensen in het Zuiden, kansen die ze met beide armen aangrijpen en tenvolle benutten!
Tijdens de tentoonstelling worden er ook kunstwerken te koop aangeboden. De opbrengst van de kunstverkoop en van de rondleidingen gaat naar twee duurzame projecten in het zuiden.
Met dit project "Schatkamers van migratie" willen we ook kansen geven aan de kinderen van de migratie.
Samen met Taalstimulering Lindeman en Het Berenhuis maakten deze enthousiaste bende een artistiek project over hun wijk.
De resultaten zijn te zien op de verschillende tentoonstellingslocaties.


Contactpersoon: Rita Meynen
Basisonderwijs is een eerste stap naar bewustwording en weerbaarheid. De bewoners van Dakbhanga en Moishkum hebben daartoe geen mogelijkheid. Ze worden uitgebuit door werkgevers en grootgrondbezitters.
De mensen bezitten geen land en wonen vaak illegaal op overheidsgrond. Ze werken er als houthakkers (ook illegaal) of bewerken grond van een grootgrondbezitter waarvan ze een percentage van de opbrengst krijgen. Sociale voorzieningen bestaan niet.
Er is geen enkele bestaande vorm van onderwijs in de onmiddellijke omgeving. Op enkele uitzonderingen na is de hele bevolking is ongeletterd.
Vzw Dakbhanga heeft dan ook tot doel: lager onderwijs verzorgen voor de kinderen van Dakbhanga, Moishkum en omstreken en voorzieningen treffen voor hoger onderwijs (via kostscholen of studiebeurzen). Daarnaast wordt er een avondprogramma georganiseerd voor koeherders en voor volwassenen.
Voor vzw Dakbhanga is het heel belangrijk dat zowel meisjes als jongens naar school komen, wat niet vanzelfsprekend is in de moslim cultuur van Bangladesh. Op dit moment zijn 60% van de schoolkinderen meisjes. De meeste jongens moeten werken als koeherder of bij boeren in de buurt, en krijgen dus niet de kans om naar school te gaan.
Contactpersoon: Marie-Claire Claes.
Mali is:
- een boerenorganisatie in Muleba, Tanzania:
Muleba Association for Agriculture and Local Industries
- een Swahili woord voor ‘rijkdom’
- een (h)eerlijk en gezond fruitsap, gemaakt door en voor Tanzanianen: ‘Matunda lishe imara’ (Sap van fruit is zeer gezond).
Mali! Een naam die ons terugvoert naar Muleba, een dorp in het noordwesten van Tanzania. Het begon met een landbouwproject, opgezet in 1997, met de steun van de Belgische NGO Trias.
Mali was actief op twee fronten: landbouwvoorlichting geven aan boerengroepen en fruit verwerken tot (h)eerlijk en gezond fruitsap. Duizenden boerenfamilies werden bereikt. Ze gingen meer oogsten, meer gevarieerd eten en velen zagen hun inkomen meer dan verdubbeld. Het extra geld dat ze verdienden, gebruikten ze voor de meest elementaire basisbehoeften: eten kopen voor het gezin, kinderen naar school en de dokter sturen.
De fase 'landbouwproject' is intussen voorbij.
De afgelegde weg is mooi. Er werd heel wat bereikt.
Nu is er de uitdaging om zelfbedruipend te zijn. Een hele opgave omdat Mali gelegen is in één van de armste regio’s van Tanzania.
Buiten de naar onze normen normale bedrijfskosten zoals het uitbetalen van de lonen, wil Mali ook zorg dragen voor het welzijn van haar werknemers.
Een beetje 'onze' sociale zekerheid vervangen...
Het is een punt van eer om als 'fruitleveranciers' de armste boeren aan te spreken om hen een extra inkomen te kunnen bezorgen.
