"Beary Tales” is gebaseerd op positief divergent denken. Kunst is bij uitstek een geschikt medium om positieve divergentie te stimuleren. Ook het multiculturele – en de bijhorende meertaligheid - in scholen, biedt tal van kansen om de dingen even “anders” te benaderen.

Met andere woorden:

leerkrachten die geloven in de mogelijkheden van leerlingen en dit ook tonen, tillen kinderen op en maken het zichzelf gemakkelijker. De methodiek van Het Berenhuis helpt leerkrachten “out of the box” te denken en te handelen: divergent denken leidt tot positieve toekomstscenario’s en zo kunnen we leerlingen een positief toekomstbeeld naar voor schuiven in gedeelde verantwoordelijkheid.

Met de Y van Young :

aantrekkelijk, fris, buiten het gebruikelijke kader

Voorbeeld uit Het Berenhuis.

 

De leerlingen kijken naar een schilderij, waarop een witte muis op een wit blokje staat afgebeeld. De muis wil duidelijk van het blokje af. De leerlingen krijgen een koffer te zien, waarin een aantal doodgewone voorwerpen zitten. Een doosje tandenstokers, een rol tape, een vork, een zaklampje. Ze krijgen tijd om in kleine groepjes oplossingen te bedenken om muis weer naar beneden te krijgen. Hiervoor kunnen ze de aangereikte tools uit de koffer gebruiken.

De bedachte oplossingen variëren van een trap bouwen met tandenstokers tot een glijbaan maken met tape. Ali (fictieve naam) vraagt of hij ook een oplossing mag bedenken zonder rekening te houden met de aangereikte voorwerpen. Hij vertelt van de zon in Marokko, die zo ongelooflijk mooi en hard kan schijnen. Een Marokkaanse muis heeft geen voorwerpen nodig om bevrijd te worden. Die muis kan zomaar via een zonnestraal naar beneden glijden. Mirthe (fictieve naam) stelt voor om een zonnestraal te maken in de klas. Als iemand zich niet lekker voelt, kan die via de zonnestraal weer blij worden.